सदाबहार खबरको रफ्तार ....
असार ११, २०८१ मंगलबार
June 25, 2024
होमपेज
राजनीति बिचार अन्तरबार्ता स्वास्थ्य शिक्षा अर्थ/बजार खेलकुद अन्तराष्ट्रिय

असारे बिकासको रफ्तारले दुर्घट्नामा देश

२०७६ भाद्र २, सोमबार
शेयर गर्नुहोस:
फन्ट परिवर्तन गर्नुहोस:

आदर्श, सिद्धान्त र दर्शनको जुनसुकै र जस्तोसुकै आकर्षक लेपन र जामा पहिरे पनि लोभ लालच र स्वार्थको घैलो सबैको उस्तै उस्तै हुनेरहेछ । कहिल्यै नभरिने, जहिल्यै अभाव नै अभावमा रहेको लोभ र स्वार्थको घैलो । लोभ, मोह र निस्वार्थ , निस्कपट केवक यन्त्र या मानव निर्मित मेशिन बन्न सक्ला , रोबर्ट यसको उदाहरण हुनसक्छ ,बन्न सक्ला तर मान्छे बन्न सक्दैन् ।

मान्छे अरुलाई, लोभी, स्वार्थी, लालची र ढोंंगीको उपमा आलंकार र पदवी भिडाउन एक नम्बर देखिन्छ सोही मान्छे समय क्रममा आदर्श, निस्वार्थ, त्यागी र समाजको लागि केही गर्न खोज्ने मान्छे आफैं स्वयं स्वार्थ र फोहोरी आहालमा चुर्लुम्म डुबेको देखिन्छ, अनिति र अनियमको पर्यायवाची बन्न पुग्छ मान्छे । आदर्श च्युत बनेर अनाचार, भ्रस्टाचार ,दुराचार , दुराग्रह र दुर्विचारको प्रबक्ता बन्न पुग्छ ।

कम्युनिस्ट आदर्श सिद्धान्त र नीति आज लगभग त्यस्तै भएको छ ।  सत्तामा पुगेर आफ्नो सबलता देखाउन नसक्ने बरु विकृति र विसंगतिको मुल योजनामै समाहित हुने र निरन्तर जारी राख्ने प्रवृतिले कम्युनिस्ट आदर्श आज हासी मजाकको विषय बनेको छ । कम्युनिस्ट नेता–कार्यकर्ता बिग्रेको उदाहरण दिएर मान्छेहरुलाई जिस्काइन्छ । कुनै बेला भ्रष्टाचारीहरुको डम्पिन्ङ साइट मानिएको काङ्ग्रेसको स्थिति आज नेकपा हुनु दुर्भाग्यपूर्ण स्थिति हो । वि.स. २०५१ सालको मनमोहन अधिकारी सरकारको रोल मोडल बन्नुपर्ने नेकपा शेर बहादुरको असल अनुयायी र अनुशरणकर्ता बनेको छ । अत्याधिक विवादित र नीतिगत भ्रष्टाचार भनेर चर्चित प्राडो, पजेरो कान्डको प्रार्दुभाव भनेर सांसदलाई सांसद विकास कोषको नाममा नीजि तजबिजको आधारमा खर्च गर्ने गरि  निर्वाचित सांसद करोडौं रकम दिनु र ल्यापटप खरिद गरि दिनुमा अन्तर कहाँनेर छ र ? राजनीति सेवा भनेर आउनेहरू सुबिधाक लागि मरिहत्ते गर्छन । सुबिधा कुराको तिव्र बिरोध, निरन्तर खिलाफमा कम्युनिस्ट सिद्धान्त बोकेर मान्छेहरु आफुलाई बलिदान गर्न राजी भए । बर्षौं बर्षौं वर्ष जेल नेल यातना र अभाव दुख झेले आज त्यही वृत्ति र प्रवृति बोकेर लज्जाहीन शासक बनिरहे छन् ।

हिजोका शासक प्रशासकको झल्को हैन अनुसरण गरिरहे छन् । सेवक सरकार बन्नुपर्ने हो तर शासक सरकारको क्रमभङ्ग गर्ने हिम्मत कसैले गरेन । शास्त्रीय शासकहरुको सिको गरेर आफुलाई उस्तै र उही देखाउने होडबाजीमा लोकतान्त्रिक श्रीपेच लगाएका, प्रगतिशील समाजवादी श्रीपेच लगाएका अरु थुप्रै भुरे टाकुरे राजाहरू देखिन थाले । हिजो भन्दा आज राम्रो हुनुपर्ने हो र किन आज राम्रो हुन सकेन भनेर प्रश्न गर्दा उसको पालामा पनि यसै भएको थियो हैन र भन्ने प्रतिप्रश्न जबाफ बनेर उपस्थित हुन्छ । बिग्रे भत्केको कुरा गरियो, त्रुटी, कमजोरीको बारेमा बोलियो र प्रश्न उठाइयो भने प्रधानमन्त्री यो मैले गरेको हो ? बाढी पहिरो मैले ल्याएको हो र ? या मेरो पालामा मात्रै आएको हो बाढिपहिरो र भनेर चेतनाशुन्य तर्क र जबाफ फर्काएको प्रशस्त दृस्टान्त छन्  ।

जिम्मेवारी र उत्तरदायित्व अनि जबाफदेहिताको प्रायः अवसान भएको पाइन्छ । जनता सोचमग्न छन हिजोको जस्तै आज हुने हो भने हिजो र आज शासन गर्ने प्रशासन गर्नेमा फरक के रह्यो र ? किन फरक फरक मान्छे, बेग्लाबेग्लै सिद्धान्त भनेर रोज्नु पर्यो र ?  किन गर्नुपर्यो चुनाव ?  किन सक्नु पर्यो आबधिक निर्वाचन भनेर अरबौ अरब बिनासित्ती ?  जन्मसिद्ध श्रेष्ठता होइन जनताको रोजाईको श्रेष्ठता किन चाहियो ? जन्म श्रेष्ठता रोज्न छोडेर ब्यक्तिको क्षमता र योग्यतामा आधारित प्रतिस्पर्धात्मक ब्यबस्था असल र प्रजातान्त्रिक हुन्छ भनेर अब पनि विश्वास गर्ने आधार के ?  सकारात्मक भिन्नता हुनुको साटो नकारात्मक समानता किन देखिन्छ ?  नकारात्मक समानतामा आधिक्यता रहेपछि सकारात्मक समानताको बाट अपेक्षा गर्ने ?

बिकृती सच्याउन ब्यबस्था परिवर्तन गर्न तयार नेपाली जनता नेताको अवस्था मात्रै परिवर्तन भएको देखेर निराश र खिन्न छन । जतासुकै बेथिति र अनिति ब्याप्त छ । प्रजातन्त्र , लोकतान्त्रिक गणतन्त्र नितिको लागि ल्याइएको हो अनितिको लागि होइन तर विगतमा जे हुन्थ्यो आज पनि सोही शैली चालढाल र तौरतरिका कायम गर्ने हो भने नयाँ पात्र निर्वाचित हुनुको मतवलब के रह्यो र ? असल र सुशासनको लागि , समृद्धि र विकासको लागि नेपाली जनताले कम्युनिस्ट पार्टीलाई दुई तिहाई मत दिएर विश्वास गर्नुको अर्थ के भयो र ?  सदाझैं यो वर्ष पनि असारे विकासको तिव्रता र निरन्तरता देखेर पुराना कम्युनिस्ट, पुर्व राजदूत , पुर्व सांसद कोइराला खान्दान भित्रका कम्युनिस्ट कमल कोइराला आफ्नो फेसबुक पेजमा यस्तो पोस्ट गर्छन ।  ‘कम्युनिस्ट सरकार र लुटाहा ठेकेदारले मिलेर असारमा सांढे दुई खर्ब र यस मध्य अन्तिम दिनमा ७६ अर्ब बांडेछन’ यो आक्रोश यो पीडा यो प्रहारको अर्थ कोइराला भित्रको आक्रोश जनताको पीडा र आक्रोश होइन र ?

कम्युनिस्टहरु सिद्धान्त च्युत बनेको स्खलनमा गएको पक्कै पनि इमानदार नेता कार्यकर्तालाई मन पर्दैन, चित्त दुख्छ । पीडावोध हुन्छ । यही पीडाको अभिव्यक्ति हो कमल कोइरालाको पनि । कम्युनिस्टहरु कम्युनिस्ट बन्न त असम्भव छ तर कम्युनिस्ट जस्तो मात्रै देखिए भए पनि धेरै फरक पर्थ्यो हिजो र आजमा । घूस खाने कर्मचारी , नेता, कालोबजारी गर्ने ब्यापारी, गुणस्तरहीन काम गर्ने ठेकेदार, मेडिकल कलेजको नाममा मृत्यु र भय बेच्ने ब्यापारी, जिराहा मान्छेहरु, पिराहा समाजका गुन्डा डन, बदमासहरु निर्धक्क आफुलाई कम्युनिस्ट भन्न मन पराउँछ्न र असली कम्युनिस्ट भएको दावी गर्छन् । शासन ब्यबस्था चालकहरूको रवैया पनि त्यस्तै छ अनि कहाँबाट प्राप्त हुन्छ अमन चैन, शान्ति सुरक्षा, समृद्धि बिकास र सुशासन ? कमसल र गुणस्तरहीन निर्माण सामग्री प्रयोग गर्ने, समयमा काम नस्कने, प्राबिधिक डिजाइन भन्दा बाहिर बसेर काम सकेको भान दिने, देशभरी नै निर्माण ठेक्का होल्ड गर्ने ठेकेदार कम्पनी र मालिकको आश्रय देशका ठूल्ठूला नेताले पाएपछि ठेकेदार मालिक नभएर को हुन्छ ? पहुँच ठेकेदारले नदेखाएर कसले देखाउछ ? अनि किन असारको अन्तिम अन्तिम घडीमा बिकासको कामले गति नलिओस ?  जबजब असार लाग्छ तबतब गाउँ गाउँमा निर्वाचित जनप्रतिनिधिहरु तिनका नातेदार र आफन्त कार्यकर्ताको डोजरले बिकास निर्माणको करामत देखाउन थाल्छन् । बाटोको डिजाइन, नापनक्सा, लागत स्टिमेट, वातावरणीय मुल्यांकन ,  प्राबिधिक सीप र दक्षता डोजर चालक, उपभोक्ता समितिका मुखिया र केही राजनीति कार्यकर्ता आफैंले बहन गर्छन र रातारात निर्माण सम्पन्न गरेको कागज बनाएर असार मसान्तको भरपुर उपयोग गर्छन ।

यो खबर पढेर तपाईलाई कस्तो महसुस भयो ?

तपाइको प्रतिक्रिया राख्नुहोस्

सम्बन्धित समाचार

उल्टो-सुल्टो राजनीति : युग पाठक

सरकारको सय दिन र औचित्य : अर्जुननरसिंह केसी

अर्थतन्त्रको तथ्याङ्कीय तस्बिर : कृष्णहरि बास्कोटा

विकासका नाममा सांसदको द्रव्यमोह ! – गौरीबहादुर कार्की

मोदीको शपथ र दाहालको वक्तव्य : इन्द्र अधिकारी

नक्सा नेपालको असन्तुष्टि भारतको : बुद्धिनारायण श्रेष्ठ

तिंकरवासीका पूरा हुन नसकेका सपना : प्रा. कृष्ण खनाल

भारतीय आम निर्वाचनको परकम्प : वसन्त लोहनी

किचलोमा पत्रकारको सदस्यता : डा. सुरेश आचार्य

सुहाउॅदो आकार, सन्तुलित बजेट : रामेश्वर खनाल

बजेट कार्यान्वयनका चुनौती : प्रेमलकुमार खनाल

गणतन्त्र जनताले सुखद अनुभूति गर्नपाउने अवस्था बन्नुपर्छ : अर्जुननरसिंह केसी